Recensie over het boek "Houden van sterren en planeten" in AM, het Antroposofie Magazine

 

De hemel verkennen 
met beide benen op de grond 

Ken je dat gevoel wanneer je naar de sterrenhemel kijkt? Op vakantie op een bergtop, of gewoon wanneer je ‘s avonds een blokje om loopt, kun je je ineens verwonderen over al die lichtpuntjes aan de hemel. En je realiseren hoe weinig je er eigenlijk van weet. Bij die verwondering wil Michiel Rietveld aanhaken met Houden van sterren en planeten. 
Een boek dat indirect aansluit bij zijn eerdere boeken Houden van de aarde over biologisch-dynamische landbouw en Wordt vervolgd over karma en reïncarnatie, wat ook wel Houden van mensen had kunnen heten. Rietveld heeft een toegankelijke, aansprekende schrijfstijl, waarvan je echt zin krijgt om te gaan kijken wat er allemaal aan de hemel te zien is. Daarbij zet hij in op het leren herkennen van de hemellichamen met het blote oog. Hoe indrukwekkend het ook kan zijn om alles met een sterrenkijker te zien, Rietveld is van mening dat je dan het grote geheel uit het oog verliest. En die samenhang, daar gaat het uiteindelijk om. “Uitgangspunt is dat je je leert oriënteren in de sterrenhemel vanuit je achtertuin, je balkon of dat weitje boven op die berg. Centrum voor al deze beschouwingen zal dan ook de Aarde zijn,” legt hij uit in de inleiding. Het boek is opgebouwd uit drie delen. In het eerste deel staat het hemelwaarnemen centraal, het tweede deel gaat in op de werking van de sterren en planeten op alles wat leeft op Aarde en in het derde deel komt een spirituele en geesteswetenschappelijke visie op de sterren en planeten aan bod. Ook als de materie wat ingewikkelder en filosofischer wordt, weet Rietveld zijn heldere schrijfstijl te behouden. Hier en daar bevat het boek eenvoudige zwart-witillustraties ter verduidelijking van de tekst.

 

Tekst: AM 9.